To co mnie od kilku dni kręci niesamowicie, aż w pracy podskakuje na krześle, a mój admin siedzący za mna co chwilę prosi, żebym to ściszył (pomimo słuchawek na uszach), to niemiecka grupa o nazwie Phace & Misanthrop. Niedawno wypuścili album “From Deep Space”. Wielkie brawa dla wytwórni Neosignal!

“Battle For The Sun” bije wszystkie ich poprzednie albumy na głowę, przynajmniej w mojej opinii. Muzyka jest pełniejsza, zostało użytych dużo więcej dźwięków i instrumentów. Pojawiły się smyczki i nieco więcj chórków niż na poprzednich ich płytach. Mimo tego płyta nadal pozostaje w klimacie nieco mrocznym, poważnym, czasami może nawet nieco depresyjnym. Moim ulubionym kawałkiem na płycie jest tytułowy “Battle For The Sun”, a zaraz po nim “For What Its Worth”. Obie piosenki poniżej.

W Dublinie Placebo zagra w grudniu, ale bilety należy kupować już teraz. Ja już kupiłem

W trakcie pisania noweli wokalista dowiedział się, że u jego matki zdiagnozowano raka, a u niego samego odkryto m.in. chorobę skóry, przez którą zanika pigment oraz inną chorobę, która powoduje łysienie. Do tego rozstał się z dziewczyną. To wszystko skłoniło Mikela do zaprzestania noweli i rozpoczęcia pisania tekstów piosenek. Po jakimś czasie zorientował się, że zamiast pisać książkę, komponował album. Więcej o The Airborne Toxic Event możecie znaleźć na Wikipedii.

Poniżej ich jeden z bardziej znanych kawałków “Sometime Around Midnight”. Oficjalne video do obejrzenia tutaj. Niestety firma Universal nie życzy sobie wstawiania teledysku na blogi, strony itp.

Tego dnia wszystkie bary i puby w Irlandii były wypełnione po przegi kibicami, a po zakończeniu zwycięzkiego meczu wszyscy faceci, nie ważne jak wielcy i groźni, płakali jak dzieci. Celebrowanie trwało do późnych godzin wieczornych i chyba nikt nie wyszedł z pubu trzeźwy. Zaraz po Dniu Św. Patryka to musiało być jak kolejne święto narodowe dla Irlandczyków.

Nigdy nie myślałem, że napiszę cokolwiek o sporcie, ale o tym akurat wydarzeniu warto było wspomnieć.

Popu słuchają osoby w wieku 15-39 lat bez względu na wykształcenie czy miesjce zamieszkania. Odbiorcy drugiego w kolejności disco-polo słuchają głównie mieszkańcy wsi i małych miasteczek, z wykształceniem podstawowym i zasadniczym zawodowym oraz osoby po 50 roku życia. Rock jest dopiero na trzecim miejscu i słuchany jest przede wszystkim przez młodych (15-19 lat) mieszkańców dużych miast. Jedynie 10% przyznaje się do słuchania róznych odmian jazzu i bluesa, a jedynie osoby starsze do muzyki klasycznej.

Większość z ankietowanych (59%) słucha zarówno muzyki polskiej jak i zagranicznej, a 84% uważa, że przy muzyce jest im łatwiej się zrelaksować. Co jest natomiast dla mnie zaskoczeniem, to to, że tylko dla 13% społeczeństwa muzyka odgrywa bardzo ważną rolę w życiu. Takimi pasjonatami są głównie ludzie młodzi z dużych miast. Podobna ilość respondentów deklaruje, że muzyka nie jest dla nich ważna, a nawet mogłaby dla nich nie istnieć.

Szkoda, że wyniki nie pokazują do jakiej grupy społecznej należa ci ludzie, ale mam przeczucie, że to ludzie z tzw. “kijem w dupie” – sztywni, bez poczucia humoru, popierniczający na codzień w gajerku do pracy, może księgowi i prawnicy. Oczywiście uogólniam. Niestety patrząc też na kolejne nadchodzące pokolenie siedzące całymi dniami przed Playstation uważam, że ta grupa będzie się z czasem powiększać.

Ponad jedna trzecia pytanych (34%) przyznaje się do śpiewania pod prysznicem lub w czasie kąpieli. I najlepsze na koniec. 12% Polaków, czyli jakieś 4 miliony ludzi, jest święcie przekonana o swoich umiejętnościach śpiewackich i uważa, że mogłoby z powodzeniem brać udział w konkursach wokalnych. Oczywiście mogliśmy się o tym wielokrotnie przekonać oglądając np. “Idola”.

Zawsze uważałem, że można określić człowieka po muzyce jakiej słucha, a te badania tylko to potwierdziły.