Marcin Banaszek

Wczoraj zostałem namówiony na wyjście do kina na nieco babski film “27 Sukienek“. Zdecydowana większość widowni zapełniona była przez kobietki. Obok mnie zasiadła, 15 minut spóźniona, jakaś tleniona lafirynda ze swoim “menem”. Nie raczyła się nawet rozebrać ze swojej, oczywiście, białej kurteczki z futerkiem i… zadzwoniła sobie do koleżanki.

Później calutki film siedziała i napierdalała SMS’ami do swoich znajomych, waląc mi oczywiście światłem komórki prosto w oczy. Ogólnie to chyba nigdy w życiu w kinie nie widziałem tylu świecących się telefonów. Może dlatego, że zazwyczaj nie chodzę do kina na tego typu filmy. Nie było rzędu, żeby ktoś nie klepał wiadomości.

Ale to podobno faceci robią bydło i nie umieją się zachować, prawda?

Wczoraj był Dzień Św. Patryka - narodowe święto Irlandii. Tradycyjnie odbyła się wielka parada, lepsza niż w zeszłym roku. No i najważniejsze. W tym roku nie padało!

Parada miała się zacząć o 12, więc na miejscu byliśmy pół godziny przed czasem, żeby zająć dobre miejsca. Oczywiście bez obsuwy by się nie obyło. Bagatelka 45 minut. Nogi zaczynają już włazić w dupę, ale nic tam, wreszcie się zaczeło. Najpierw przeszła sobie orkiestra wojskowa, a później znowu trzeba było czekać z 15 minut. Na kogo? Oczywiście na oficjeli z panią prezydent na czele! Przejechali sobie piękną karocą. Później już było normalnie.

Read the rest of this entry »

Dzisiaj rano przeskakując losowo po kanałach TV trafiłem przypadkowo na deledysk pochodzącej z Glasgow Amy MacDonald pt. “This is the Life”. Po pierwszych dwóch wersach pomyślałem “brzmi jak Szkotka”. Nigdy wcześniej o niej nie słyszałem, ale piosenka tak mi wpadła w ucho, że postanowiłem ściagnąć cały album o tym samym tytule. Jest to coś między rockiem, popem i folkiem. Nie wiem dokładnie jak to określić. Muzyka jest napewno kojąca. Po przesłuchaniu całej płyty jestem absolutnie zachwycony głosem tej pani, a po obejrzeniu kilku klipów również jej uśmiechem. Powinno się spodobać szczególnie osobom, które lubiły od czasu do czasu posłuchać polskiego Raz Dwa Trzy. Uważam, że Amy MacDonald może daleko zajść i tego jej życzę. Polecam.

Ostatnio mieliśmy naprawdę ogromną przyjemność obejrzenia najnowszego filmu z udziałem Willa Smitha “W Pogoni za Szczęściem” (org. Pursuit of Happyness). Film opowiada o ojcu małego chłopca, który stara się jak może, żeby tylko jakoś wiązać koniec z końcem. Nie rezygnuje ze swoich marzeń i nie poddaje się pomimo różnych przeciwności losu. Żona od niego odchodzi licząc na lepsze życie bez niego, on zostaje sam z synem, zostaje wyrzucony z domu za nieopłacany czynsz. Mimo tego wszystkiego postanawia przyjąć zaproszenie od jednej z firm na Wall Street na szkolenie na maklera, gdzie najlepszy uczestnik ma otrzymać w tej firmie stanowisko.

Read the rest of this entry »

Wpadła mi łapy nowa płyta The Killers “Sam’s Town”. Pośród całej radiowo-telewizyjnej papki ten krążek zdecydowanie się wyróżnia. W porównaniu do poprzedniej płyty tego zespołu ta jest według mnie zdecydowanie lepsza. Słychać na niej więcej instrumentów, brzmienie jest bardziej dopracowane, całośc po prostu brzmi bardziej profesjonalnie. Mi osobiście najbardziej podoba się kawałek “When You Were Young”, ale z tego co rozmawiałem ze znajomymi, to większości jednak bardziej podchodzi “Bones”. Może przez teledysk, który jest naprawdę dobry. Ogólnie płyta bardzo dobra zarówno do posłuchania w domu, jak i w samochodzie po drodze do pracy. Zdecydowanie polecam.